NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Obiecuję,
że ani ty, ani Pil-gu nigdy nie będziecie...
przeze mnie płakać.
Powinieneś uważać, Yong-sik.
A jeśli naprawdę...
cię polubię?
- Cóż... - Tak?
Chyba lubisz pierożki.
Tak, Pil-gu też je lubi.
A kto nie lubi?
Może w następny weekend pojedziemy na wyspę Gaebu na wielkie pierogi?
Rany.
Po co jechać aż tam na pierogi?
Nie tylko na pierogi.
To po co?
Jest tyle pierogarni.
Po co jechać aż na wyspę?
Chyba wiesz, że spóźnienie na ostatni prom to banał.
Zabawny jesteś. To słabe.
Dongbaek, dziesięć lat temu zbudowano most prowadzący na Gaebu.
Naprawdę?
Kiedyś było tak, jak mówiłaś.
Na Gaebu było się trudno dostać.
Ale wszystko się zmieniło, odkąd zbudowali most.
Teraz można tam pojechać, a nawet iść piechotą.
Mamo, czy on jest ci bliski? Po co tu z tobą przyszedł?
Ja też mieszkam w okolicy.
- Gdzie dokładnie? - Tam.
Tam? Gdzie?
Pil-gu, gdy dorośniesz, powinieneś zostać śledczym.
Lubi pan moją mamę?
Co?
Jeśli tak, proszę nie przychodzić do baru.
Dlaczego?
Nie lubisz mnie?
Nie.
Przecież poprosiłeś mnie, żebym pomógł mamie,
nie pamiętasz?
Nienawidzę wszystkich facetów, którzy lubią mamę.
- Co? - Pana No Gyu-taego,
ojca Jun-giego i tego od ciastkarni.
Ciągle ją zaczepiają, twierdząc, że ją lubią.
Ale nie zrobili nic, gdy mama Jun-giego ją popchnęła.
Tyle pożytku z waszego „lubienia”.
Pil-gu, czemu tak szybko dorastasz?
Jest taki bystry. Rety.
Pil-gu.
Ja czuję do twojej mamy co innego...
- Ze mną jest inaczej. - Jesteście tacy sami.
Mamo, mówiłaś,
że tata jest wysoki i mądry.
Mój tata to znany uczony.
Zrobił w Chinach dziesięć doktoratów.
Mój tata, który jest wspaniały, też lubił moją mamę,
a żyje sobie teraz sam w Chinach.
Nienawidzę wszystkich facetów interesujących się mamą.
WYCIĄG Z KARTY KREDYTOWEJ
Chcesz dołączyć do reprezentacji?
Jak mogłaś wydać pięć milionów na pilates?
Chodzę na zajęcia z mamą.
Nawet jak na dwie osoby
pięć milionów na pilates to szaleństwo.
Mam chodzić na zajęcia grupowe z obcymi?
Muszę mieć prywatne zajęcia.
Bo jesteś Jessicą?
No tak, Jessica nie będzie chodzić na zajęcia grupowe.
Jesteś pijany?
Mama jeszcze nie śpi.
Nie chciałam tego mówić,
ale nawet minister i chirurg plastyczny
z Cheongdam-dong chcieli Jessicę za synową.
Tak, wiem.
Powtarzasz to za każdym razem na skrzyżowaniu Cheongdam.
Zanim cię poznała, była młodą i naiwną dziewczyną,
która tylko się uczyła.
Gdybyś miał odrobinę wstydu, nie przynosiłbyś tutaj
swoich wyciągów.
Niech mnie mama wysłucha.
Dzieci nie mogą jechać do Qingdao,
bo nie mają 480 000 wonów.
- Co? Qingdao? - Pewnie pił.
Jeśli piłeś, idź do domu spać.
Kang Jong-ryeol wydaje pięć milionów wonów
na pilates swojej żony,
podczas gdy ktoś inny...
nie może jechać do Qingdao,
bo nie ma 480 000 wonów.
To...
naprawdę...
doprowadza mnie do szału.
Tak.
Za 300 metrów skręć w lewo.
Byłeś sportowcem w szkole?
Hej.
Poświęcałem się tylko nauce.
Byłem w klasie ogólnej.
No właśnie. Zakładałam, że w szkole byłeś kujonem,
bo masz imponujące słownictwo,
ale jak tak szybko opanowałeś wakeboarding?
Jesteś niesamowity.
Jestem zwykłym facetem.
Myślałam, że rozłożysz płatność
na miesięczne raty,
a ty zapłaciłeś od razu za całość.
Niczym prezes Jeong Mong-ju.
Hyang-mi.
Jeong Mong-ju był uczonym z okresu panowania dynastii Goryeo.
Jak wystartujesz w wyborach, zagłosuję na ciebie.
Naprawdę?
Dlaczego?
Czy...
- Czy to znaczy, że... - Tak.
Szanuję cię.
Hej.
Od teraz myśl o mnie jak o swoim mentorze.
Nie czuj się przy mnie onieśmielona.
Nie czuję się.
Przecież jesteśmy blisko.
Tak?
Pil-gu.
Nie wiem, jak inni,
ale ja nie zrobię niczego, czego sobie nie życzysz.
Proszę nie przychodzić do baru.
I nie witać się ze mną w salonie gier.
Pamiętam, że w twoim wieku też jak szalony broniłem mamy.
Wiem, jak bardzo
starasz się ją chronić,
więc czemu miałbym robić coś, co mogłoby cię zmartwić?
Proszę nie kłamać, nic pan nie zyska.
Po co chronić panią Kwak? Ona tego nie potrzebuje.
Tak czy inaczej...
Chciałem prosić cię,
żebyś się wyspał.
W twoim wieku powinieneś jeść, bawić się i spać,
ile tylko chcesz,
więc śpij dobrze.
Nie zniszczyłbym życia ośmioletniemu chłopcu.
Jak mnie pan wkurzy, to koniec.
Zrozumiano.
Po prostu...
spróbuję inaczej zasłużyć na szacunek.
Przynieś pierożki.
- Muszę przyznać, że Pil-gu... - Wezmę pierożki.
Jasne.
- Cześć. - Cześć.
Hyang-mi, lubisz łososia mazu?
Zarówno matka, jak i córka...
grają mi na nerwach.
Zarówno matka, jak i syn są przeuroczy.
ŻYCZENIE, ROMANS I ZAWIERUCHA
Nic tu nie ma. Co on robił?
Tylko moi najbliżsi znajomi wiedzą o tym miejscu.
Nie zabieram tam każdego.
A więc jestem twoją najbliższą znajomą.
Tylko kilka wybranych osób wie o tej restauracji.
Jak będziesz miała czas, weźmy twoich znajomych i...
- Gyu-tae. - Tak?
Zostanę pierwszą damą Ongsan, jak wygrasz?
Co?
Chyba się spotykamy, prawda?
- Co? - Nie słyszysz?
Od dziś jesteśmy parą.
Jesteśmy w związku,
co oznacza, że będę pierwszą damą Ongsan.
O rany. Hyang-mi, ty to masz poczucie humoru.
Nie żartowałam.
Zabierasz do Yangpyeong laski, z którymi się nie spotykasz?
Aż do Yangpyeong?
Do licha. Co z tym?
Słońce
jak zwykle wzeszło.
Drań nie wrócił wczoraj na noc.
A ja nie jestem już tą samą Hong Ja-yeong, co wczoraj.
WYCIĄG Z KARTY KREDYTOWEJ
CENTRUM SPORTÓW WODNYCH W YANGPYEONG NARTY WODNE
Cóż...
Możemy spotykać się od czasu do czasu
jako szanujący się przyjaciele.
A...
jeśli chodzi o nasz wypad na narty, to nie ma o czym mówić.
Jeździliśmy razem, ale przecież to nie romans.
Byliśmy w Yangpyeong, ale się nie spotykamy.
Gyu-tae, krętacz nie może zostać burmistrzem.
Po co ta agresja? To nagła sytuacja.
Mam ci mówić pani Agresywna?
Spędziliśmy razem całą noc. Jaka nagła sytuacja?
Bo zepsuł się samochód. Czemu sobie dopowiadasz?
Narty wodne to tylko sport.
Sport poprawiający kondycję fizyczną.
To trzeba było jechać z żoną. Po co zabrałeś mnie?
Bo jesteśmy parą.
Skąd takie wnioski?
Jak wiesz, jestem...
Co? Żonaty? I co?
Jak to co?
Boisz się, że opinia publiczna nie pochwali naszego romansu?
Że nazwą cię dupkiem, bo zdradzasz żonę?
Wiesz co? Świat nie zawsze bywa sprawiedliwy.
Czyżbym nadepnął na minę?
Nawet gdybyśmy wiedziały, nie mogłybyśmy ci powiedzieć,
wiedząc, jak się zdenerwujesz.
Yong-sik praktycznie mieszka w Kamelii,
odkąd wrócił.
Może Dongbaek dała mu orzeszki na koszt firmy.
Właśnie.
Dobrze się bawicie? Śmieszy was to?
Nie zrozum mnie źle. Chodziło mi o to,
- że nie powinnaś tak leżeć. - Właśnie.
Musisz podjąć jakieś działania,
zanim zrobią coś, czego nie będzie dało się odwrócić.
Powiedz mu, że wpędzi cię do grobu.
Boże, jakie to małostkowe.
Wolałabym go już pobić. Po co miałabym robić coś takiego?
Nie możesz odpuścić!
Powiedz mu: „Albo Dongbaek, albo ja.
- Wybieraj”. - Tak powinnaś zrobić.
Bo jak już to zrobią, nie będziesz miała szans.
„Jak to zrobią”? Wynoście się!
Gdybyśmy znaleźli dowody takie jak ślina albo odciski palców...
Może sprawdzimy, czy uda się zebrać takie dowody z...
- W Kryminalnych zagadkach Miami... - Jesteśmy w Miami?
Może się tam przenieś, skoro tak ci się tam podoba?
Nie może pan ich prosić, by współpracowali?
I co mam im powiedzieć, wręczając im tę butelkę?
Z jaką sprawą ma związek? Pochodzi z miejsca zbrodni?
Po prostu ją znalazłem.
I zżera mnie ciekawość.
Technicy nie są od zaspokajania twojej ciekawości.
W tej alejce nie ma ani jednego lokalu.
Ale widziałem, jak jakiś gnojek z niej pił i stał tam przez jakiś czas.
Widziałem na ziemi jego ślady...
Przestań zbierać puste butelki i...
Nie! Nie pójdę do Yeong-sim.
MORDERSTWO W BARZE KARAOKE PIERWSZA OFIARA JOKERA
Co jest?
Przejrzyj je. To akta sprawy Jokera.
Co?
Teraz mi je pan daje?
Smakuje?
Przestraszyłaś mnie.
Nie jesteś w pracy?
Smakuje ci gulasz z dorsza mojej mamy?
Tak.
To jakaś jej specjalność?
Twoja matka przychodzi trzy razy w tygodniu
i zawsze dostaje pięć dodatków do dań i zupę.
Moja przyjeżdża ledwo trzy razy w roku
i musiałeś akurat wtedy jechać na pogrzeb?
Mimo to mama przywiozła gulasz z dorsza, który uwielbiasz,
i kimchi z liści gorczycy.
A żona twojego znajomego zmarła akurat tego dnia?
Rak wątroby to straszna choroba.
Jelita. Mówiłeś, że zmarła na raka jelita.
Racja, rak jelita.
Dlatego żona...
- No... Mojego kolegi... - Seok-geuna.
Tak. Dlatego żona Seok-geuna zmarła na miejscu.
Co za jełop. A kiedyś uważałam to za urocze.
AKADEMIA PRZYGOTOWAWCZA, 2001
- Chodź tu. - No naprawdę.
Mówię prawdę. To te dzieciaki z technikum rolniczego.
Miałem zapłacić czesne, ale zabrali mi pieniądze.
- Zapewne było odwrotnie. - Ja miałbym zabrać je im?
Jak mógłbym zrobić coś takiego?
To gangsterzy. Jak miałbym zabrać im pieniądze?
Przed chwilą mówiłeś, że dzieciaki!
Ty głupku! Nikogo nie oszukasz, jesteś na to za głupi!
Trzeba było mi kupić telefon, jak prosiłem.
Doprowadzasz mnie do szału.
Wszyscy na nas patrzą.
- Ty mały... - W przeciwieństwie do mnie
Gyu-tae łatwo rozgryźć. To był powiew świeżości.
- Niestety... - Fajnie było wszystkich zobaczyć.
Naszych znajomych z akademii.
- Nie umie ukryć romansu. - Życie jest jałowe.
Jej nagła śmierć sprawiła, że to dostrzegłem.
Powinniśmy częściej oglądać programy takie jak Tajemnice ludzkiego ciała.
Pojechałeś na pogrzeb w nocy.
Po co użyłeś tyle kremu z filtrem?
Co?
I te okulary przeciwsłoneczne?
- Co? - Miałeś je na pogrzebie?
Nawet Biblia mówi,
że woda kradziona jest słodka,
a chleb wzięty skrycie smaczny.
Ale jak uzależnisz się od tego smaku,
sam będziesz się gotował w piekielnym gulaszu.
MORDERSTWO W BARZE KARAOKE
AKTA SPRAWY JOKERA
RAPORT
NIE BĄDŹ ŻARTEM...
ZAŁĄCZNIK DOWODY
ŚLAD BUTA, ROZMIAR 39 MOŻLIWY UDZIAŁ WSPÓLNIKA
Co to? Mam złe przeczucia.
KAMELIA
Kto je tu wyrzuca?
Nie podoba mi się to.
Kto to robi?
- Dongbaek. - Tak?
Ty i posterunkowy Hwang jesteście Brangeliną Ongsan.
Wszyscy o was mówią.
Nie wiem, jak spojrzę w twarz pani Kwak.
Daj spokój. Przecież też się nim interesujesz.
O czym ty mówisz?
Czemu ciągle patrzysz na zegarek?
Martwisz się, że Yong-sika jeszcze nie ma?
Z czego się cieszysz?
Pokaż, ile niedopałków zebrałaś.
Nie martw się. Kto dziś słucha matki?
Pary rozstające się przez rodziców
nie przejdą już nawet w telenoweli.
Dlaczego? Ja bym to zrobiła.
Dopiero gdy sama tego doświadczysz, zobaczysz, jakie to okropne.
To dlatego rozstałaś się z ojcem Pil-gu?
Czemu tak cię to ciekawi?
Ciągle ci to powtarzam.
Jestem idealną powierniczką.
Nie myślę i mam słabą pamięć.
Wyrzuć to z siebie.
Nie mam czego wyrzucać.
Po prostu tak się zdarza.
Nie ma przyjemnych rozstań.
Wszystkie są przykre.
To faktycznie takie było.
Serio? Twoje?
Czy kochałam za bardzo?
Dla niego nie potrafiłam być wyrozumiała,
choć przecież zawsze taka byłam.
Od dzieciństwa nigdzie nie czułam się mile widziana,
więc to zaakceptowałam i nauczyłam się wyrozumiałości.
Pobawmy się razem.
Ty nie musisz płacić za mleko.
Rówieśnicy i ich rodzice mnie nie lubili, bo byłam sierotą.
- Mamo! - Mama!
Unikali ponurej dziewczynki, jaką byłam, jak jakiejś choroby zakaźnej.
A-reum! Podwiozę cię.
- Chodź. - Szybko!
Wszyscy mi współczuli i nazywali „biedulką”,
ale nikt nigdy nie zaproponował, że mnie podwiezie.
Poznałam go w wieku 22 lat.
Stał się dla mnie całym światem.
Daj spokój. Dokąd idziesz?
- Puszczaj. - Wyjaśnię ci!
Chyba już mnie nie kochasz.
W takim razie się rozstańmy.
Pochłonęła mnie miłość, którą przeżyć można tylko w wieku 22 lat.
Czemu taka jesteś?
Zaczęło mi dobrze iść w grze. To wszystko.
Czemu płaczesz?
Ja...
Więcej nie zaproponuję kafejki internetowej.
Obiecuję,
że już nigdy przy tobie
nie będę grał w StarCraft.
Więc nie mów takich rzeczy. Nie mogę bez ciebie żyć.
A myślisz, że ja bez ciebie mogę?
Boże...
Nie płacz.
Nie widziałam poza nim świata
i zapomniałam, że on też ma matkę,
tak jak wszyscy inni.
ROK 2010, DONGBAEK W WIEKU 25 LAT
Dość o tym myślałam.
Nie mam pieniędzy, by ci zapłacić.
Nie wiem, jak to elegancko ująć.
Po prostu...
nie znoszę cię.
Naprawdę. Każdą komórką swojego ciała.
Jak mam cię zaakceptować, skoro tak cię nienawidzę?
Uśmiechasz się czy płaczesz?
Po co ta smutna mina?
Czemu akurat Jong-ryeol? Czemu?
Dla mnie...
jesteś...
Co powiedziała?
To dlatego, że jesteś sierotą? Przeklęła cię? Uderzyła?
Przykro jest być nienawidzoną, zwłaszcza przez twoją mamę.
Daj spokój. Mogę jej się postawić.
Trudno znieść nienawiść matki swojej sympatii.
Nie zaakceptuję tego.
Nie jestem sierotą z własnego wyboru.
Otóż to. Więc powiedz, co ci powiedziała.
Dla mnie...
jesteś...
No wiesz...
jak...
skupisko zarazków.
Skupisko zarazków.
Ma mnie za skupisko zarazków.
Dziwne,
że podczas spotkania z twoją mamą wciąż myślałam o swojej.
Czy gdybym ją miała, wsparłaby mnie?
I co? Odeszłaś od niego, bo jego matka ci kazała?
Nie.
W końcu to on musiał odejść.
Chyba miał romans.
Co za dupek.
Nie musisz go tak nazywać.
Nie winię go.
Chyba jesteśmy kwita.
Zostawił mi Pil-gu.
To ma być sprawiedliwość?
Aż tak kochasz Pil-gu?
Spróbuj urodzić dziecko.
KAMELIA
Gdyby twoja albo moja matka były jak ty,
Dongbaek i Hyang-mi
nie szukałyby teraz petów.
Komendancie Byeon.
Tak?
Czy konflikty między teściową a synową
bywają bardzo kłopotliwe?
Nie umiesz chodzić, a biegać ci się zachciało.
Nawet nie masz dziewczyny. Czemu pytasz?
Pomyślałem, że byłoby dobrze spotykać się z kimś, kogo lubi mama.
To utopia.
Gdyby nie było konfliktów między teściowymi a synowymi,
średnia długość życia mężczyzn wynosiłaby 90 lat.
Mówiły, że się przyjaźnią.
Ale nie ma rodziny, w której ten konflikt by nie istniał.
Jeśli taka istnieje, żyje w jakimś wirtualnym świecie, raju
albo odległym kraju
przypominającym baśń.
Idzie pan coś zjeść?
Chodzi o nią, prawda?
Co? O kogo?
A jak myślisz?
Spojrzałeś na Helenę. Mam dobrą intuicję.
Komendancie, lubię Dongbaek.
- Co? - Zakochałem się od pierwszego wejrzenia.
Ciągle do niej chodzę.
Wie o tym cała dzielnica.
Twoja mama też?
- Mamo! - Wie.
Dlatego dostałeś z łokcia.
PRALNIA W ONGSAN
Chciałam ukryć
zranioną dumę.
Co robisz?
Jestem spóźniona. Spieszę się.
Ale w obecnej sytuacji
nie potrafię już zachować klasy.
KLIENT: KAMELIA PRALNIA W ONGSAN
Synowa wyprawiła jej kolację urodzinową.
Sama przyrządziła gujeolpan i sinseollo.
Wspaniale, co?
- Mamo. - Tak?
Nie jestem w nastroju,
by wyprawiać ci kolację urodzinową.
- Co? - Poproszę męża,
by znalazł bufet...
A co mnie obchodzi twój nastrój?
Oczywiście.
Urodziny teściowej są nieważne.
Ważniejszy jest nastrój synowej.
Mamo, mój mąż...
Jasne, znowu mój syn.
Ten bufet to na pewno jego pomysł.
Nie o to chodzi...
Nieważne.
No co?
Czemu przerwałaś w środku zdania?
Żartujesz sobie ze mnie?
Wyjaśnię ci pokrótce,
czemu nie mam ochoty gotować.
Czemu pokrótce?
To jakiś żart?
Jest dokładnie taki jak jego ojciec.
Był w wieku Gyu-taego, gdy dał twój pierścionek Ae-sil,
tej dziewczynie z pubu, prawda?
Co to za brednie?
Gyu-tae wdał się we mnie!
Tylko mówię.
Pójdziesz stąd na piechotę?
Niby czemu?
Zawsze podrzucasz mnie na zajęcia z kaligrafii.
Spieszę się.
Dokąd?
Do fryzjera.
Jadę do fryzjera.
To dobra dziewczyna.
Znasz ją. To twoja najlepsza przyjaciółka.
Jest taka miła...
i ma takie ciężkie życie.
Żal mi jej.
A mnie?
Matki ci nie żal?
To nie konkurs, kto ma cięższe życie.
Nie chciałam tego mówić, bo wyjdę na podłą,
ale wolisz matkę czy Dongbaek?
- Co ty bredzisz? - Musisz wybrać.
Daj spokój, to słabe.
Sam jesteś słaby, ty mały gnojku.
Zaraz, tylko bez wyzwisk. Możemy porozmawiać.
Nie wiesz,
że urodziłam cię po śmierci ojca i ciężko pracowałam, by cię wychować?
Wiesz, ile rocznie kosztowały mnie twoje wybryki?
Poszłam do świątyni i pokłoniłam się 3000 razy.
Aż mi wysiadły stawy kolanowe.
Jeśli masz sumienie,
nie możesz mi tego zrobić.
Mówiłaś, że Dongbaek jest miła, ładna
- i że to twoja przyjaciółka. - Jest miła.
Jest też ładna i jej współczuję.
Ale twoja przyszła żona
nie powinna być już matką.
Czy proszę o zbyt wiele?
Mamo, pomyśl o tym jak o promocji „kup jedno, a drugie dostaniesz gratis”.
Za jednym zamachem dostaniesz synową i wnuka.
Boże. Musiałaś akurat miażdżyć czosnek?
Nie zamierzam jej obwiniać.
Nie pójdę do Kamelii, by jej nagadać.
Rozumiem,
że ona do ciebie nic nie czuje i to ty masz obsesję.
Więc skupię się na tobie.
Musimy podjąć decyzję.
Wybieraj!
No... Ja...
Jak mam wybrać jedną z was? To nie wybór dania z menu.
MARYNOWANE KRABY BAEKDU
W porządku. Pół na pół.
Nie bądź śmieszny. Nie ma takiej opcji.
Bardzo ją lubię. Co mam zrobić?
Wystarczy że otworzę oczy, i już chcę ją zobaczyć.
Nawet teraz chcę do niej biec.
Moje stopy to magnetyczny biegun północny, a Kamelia południowy.
Ma to sens?
Co za stek bzdur.
Mam ci siłą wbić rozum do głowy?
Nie umiem powstrzymać uczuć do niej, a stopy same mnie do niej niosą.
Więc przestańcie się widywać na dwa miesiące.
Jeśli nadal będziesz czuł to samo,
będziesz usprawiedliwiony.
Myślisz, że moja miłość nie przetrwa paru miesięcy?
Ona jest wieczna!
Zaczynamy?
Nie, ma się mną zająć główna stylistka.
Proszę pani.
Z nią trzeba umawiać się dwa tygodnie wcześniej.
Ale szefowa też jest dobra.
Trzy lata pracowała w Hongdae.
Nie wątpię.
Ale po wizycie
widzę się z kobietą, z którą zdradza mnie mąż.
O rety.
Proszę pani!
Wałek numer trzy.
Nie.
Każdy ma granice, których musi bronić.
Moją granicą jest moja duma.
Użyję najlepszych produktów.
Nie chcę przejmować się Dongbaek.
Chcę ją kompletnie ignorować.
Co panią tu sprowadza?
Myślałam, że pani tu nie przychodzi.
KAMELIA
Może młodej rzodkwi?
Ładny uśmiech.
Nie masz makijażu?
Miałam dużo pracy, nie zdążyłam go dokończyć.
Uważasz się za ładną, co?
- Słucham? - Cóż...
tego się spodziewałam.
Nie uważam się za ładną.
Ale nie uważam też, żebym była odpychająca.
To trochę krępujące.
Nie przyszłam rozmawiać o twojej fizjonomii.
Zgodnie z prawem muszę uprzedzić cię miesiąc wcześniej,
ale uznałam, że dam ci więcej czasu.
O co chodzi?
Umowa kończy się w grudniu.
- Tak. - Masz się wynieść.
Słucham? Wynieść? Tak nagle?
„Nagle”? Wcale nie nagle.
Nie łamię twoich praw. Masz trzy miesiące.
Pani Hong, jeśli chce pani podwyższyć czynsz,
możemy porozmawiać...
Nie podwyższę czynszu.
To pomieszczenie bez okien, więc gdy się wyniesiesz,
znowu posłuży za magazyn na owoce morza.
Pewnie dostanę za nie jedną czwartą tego, co ty płacisz.
To dlaczego każe mi pani...
Pieniądze nie są problemem.
Mam ci przeliterować?
Chyba wiesz, o co mi chodzi, więc zakończmy tę rozmowę.
Możesz wrócić do swojego zajęcia.
Gyu-tae będzie chciał jechać do Yangpyeong.
Pani Hong.
Pani Hong, pan No nic mi nie mówił,
nie byłam na to przygotowana.
Ostatnim razem nie wspomniał nawet słowem.
- Nie... - Jak śmiesz?
Zasłaniasz się moim mężem?
To nie tak.
Dongbaek.
Chcę do końca zachować klasę.
Ale jeśli będziesz mnie prowokowała i stracę cierpliwość,
przestanę się z tobą pieścić.
I wtedy obie stracimy twarz.
Więc bądź ostrożna.
Nie podoba mi się twoja cera, sposób mówienia i wygląd,
ale najgorsza jest ta twarz.
Nie znoszę twarzy mówiących: „Ja nic nie wiem”.
Rozumiesz, co mówię?
Dongbaek!
Co się stało?
Czemu znów wyglądasz na smutną?
Ukradłem worek papryki w proszku, bo słyszałem, że robisz kimchi.
Czemu znowu jesteś smutna?
Właścicielka lokalu chyba mnie nie lubi.
Co?
CZYTAJMY RAZEM KAMPANIA NA RZECZ DZIELENIA SIĘ
Cholera, czemu tu jest tyle ludzi?
Czemu jeszcze po niego nie przyszła?
Czemu pozwala komuś takiemu zajmować się swoim synem?
Szlag.
Dużo czytasz?
Kazali mi je wziąć.
- Gdzie mama? - Zrobiłyśmy kimchi.
Czyli mama została sama?
Przyszedł dziś ten policjant?
A co? Nie lubisz go?
Nie. A ty go lubisz?
Nie wiem. Nie wiem jeszcze, po czyjej stanę stronie.
Ten policjant to czwarty facet, którego nienawidzę.
- Czwarty? - Zaraz po
panu No Gyu-taem, ojcu Jun-giego i właścicielu ciastkarni.
Czyli lubisz go najbardziej.
Czemu mama waży 48 kg?
- Co? - Czemu mama jest taka ładna?
Jest najładniejszą mamą w Ongsan.
To mnie męczy.
Przez ciebie zaczynam chcieć mieć syna.
Chodźmy.
Nie ma samochodu?
Mogę jej jakiś sprawić.
Pil-gu, jest gorąco, może wrócimy autem?
Jakim autem? Masz auto?
Złapiemy stopa.
Kang Jong-ryeol!
Czy ona zwariowała?
Yong-sik, co powiedziała twoja matka?
Mogę jej to oddać?
To mojej mamy?
Zostaw to tu.
Wezmę to, jak będę wracał, i jej oddam.
Ja chyba nie powinnam.
Moja mama cię lubi. Jesteście najlepszymi przyjaciółkami.
Ona i Pil-gu są temu przeciwni.
Więc nie bądź taki uparty
i lepiej mnie zostaw.
Czuję, że powinienem
być ostrożniejszy
przez najbliższe dwa, trzy miesiące.
Nie jestem dzieciakiem. Jeśli zupełnie zignoruję słowa mamy,
na pewno ci to nie pomoże w przyszłości.
A więc strategicznie się wycofam...
Naprawdę nie musisz mi się tłumaczyć.
Co?
Już we wczesnej młodości nauczyłam się jednego.
Nikt nie lubi Dongbaek.
Kto miałby mnie lubić?
Ja cię lubię.
Przecież nie byliśmy ze sobą.
Sama nie byłabym zachwycona, gdyby Pil-gu pokochał taką kobietę.
Ale już do tego przywykłam, więc spokojnie.
Po prostu o tym zapomnę, jak zawsze.
Jesteś jak kret z tej gry.
Zawsze się uśmiechasz,
ale jednocześnie cierpisz.
Nie masz pojęcia, jak mnie to frustruje.
Powinieneś posłuchać matki.
Nikt inny na tym świecie nie kocha cię tak jak ona.
Więc nie zachowuj się jak dzieciak, tylko jak dorosły facet.
Nie przychodź tu już.
Klimatyzacja działa, jak należy? Czy jest dość chłodno?
Nie powinien pan trenować?
- Co? - Po co te codzienne wizyty?
Może ma coś ważniejszego do roboty.
Czemu grzebiesz mi w aucie?
Właścicielka kazała nam się wynieść.
- Naprawdę? - Ale spokojnie.
Twoja mama ma kontakty.
Jeśli pana stać, niech pan jej kupi ten budynek.
- Dobrze pan zarabia. - Co?
Czemu miałbym jej kupować budynek?
Może o tym porozmawiamy?
Cieszę się, że kumpluję się z Dongbaek.
Musiałaś usiąść na miejscu pasażera?
Obserwuję Jessicę na Instagramie.
- No i? - Niech też mnie obserwuje.
Możemy spotykać się częściej.
KANG JONG-RYEOL
MANDAT ZA PRZEKROCZENIE PRĘDKOŚCI
Nie wierzę, że ta łajza dostała mandat.
ONGSAN, PROWINCJA CHUNGCHEONG PŁD.
Gdzie jest Ongsan?
POLICJA W ONGSAN OBYWATELE MOGĄ NA NAS POLEGAĆ
To poufne informacje.
SALON PIĘKNOŚCI OK ZEZNANIA ŚWIADKA
Mówiłeś, że ją kochasz.
Z miłością nie wygram.
Wszystko mi pan powie?
Tylko nie bądź zbyt niecierpliwy, żeby nie narobić kłopotów.
To ma związek ze świadkiem, w którym się zakochałeś,
więc zachowaj spokój.
Skąd aż tyle plików?
Zacznij od tego.
Film?
Widać na nim ofiarę, Han Geum-ok,
niedługo przed tym, jak została zamordowana.
Co? Czemu ten film jest w aktach świadka?
- Jest na nim Dongbaek. - Co?
Nagrano go rano w dniu morderstwa. Od tego zacznij śledztwo.
Joker na pewno gdzieś tam jest.
Poznałam ją w kościele.
- To... - Dzisiejsze czytanie.
„Czekając na jutro...”
Skończymy za dwie godziny?
Muszę później odebrać Pil-gu.
29 CZERWCA 2014
Powinnaś uczyć się też w tygodniu.
Zrobić dyplom z pielęgnacji skóry.
I zmienić szyld na „Salon piękności Kamelia”.
Zdobyłabyś zawód.
Mam zawód: smażenie wieprzowiny.
SALON PIĘKNOŚCI OK
Na pewno wiesz, co robisz?
Jestem królikiem doświadczalnym?
To używany sprzęt, ale kosztował milion wonów. Nie bój się.
Czuję, że chcesz przetestować na mnie używany sprzęt.
Tak ma być?
Sekunda.
- Dziwna ta pokrywa. - Halo?
Rezerwacja?
Proszę przyjść teraz. Akurat jestem wolna.
Mam to zamknąć?
Nie, nikogo nie ma.
JOKER POSZUKIWANY OD TRZECH MIESIĘCY
HOROSKOP, MAŁPA
„Dziś spotka cię szczęście. Nie zamykaj mu drzwi”.
Zarobię coś dzisiaj?
To pan przed chwilą dzwonił?
PROFESJONALNA PIELĘGNACJA
Ma pan rezerwację?
Nie za ciepło na maskę?
To pan dzwonił w sprawie rezerwacji?
RAPORT ZE ZDARZENIA
Siedem minut...
Dlaczego podgłośniła muzykę?
Byłam tam przez te siedem minut.
I w ciągu tych siedmiu minut...
Geum-ok zginęła.
To klient?
Nie zapomnę tego dźwięku...
SALON PIĘKNOŚCI OK
Chyba już koniec.
Ten chrapliwy kaszel...
POLICJA
- Hej. - Tak?
Nie trać czasu na listę klientów.
Wyraźnie widać,
że był tu po raz pierwszy.
Zorientowałbyś się,
gdyby ktoś tu był?
Nawet ja nie wiem, co to jest. On pewnie też nie wiedział.
Po co zdemolował cały salon
po zamordowaniu ofiary?
Bo nie mógł znaleźć Dongbaek.
Powinna była się nie ruszać.
Geum-ok, pokrywa...
Geum-ok.
Co z tym jest?
Geum-ok, program się skończył.
Geum-ok.
Chyba już koniec.
Geum-ok.
SALON PIĘKNOŚCI OK
Geum-ok.
Powinnaś to naprawić. To trochę straszne.
Z tą pokrywą jest coś nie tak.
Dźwięk jego kaszlu.
Kaszlał nieustannie i nie mógł przestać.
Nadal nie mogę zapomnieć tego charakterystycznego kaszlu.
O rety!
DETEKTYW
NIE BĄDŹ ŻARTEM...
To oczywiste, że się przestraszył.
Ta kobieta musiała go zaskoczyć.
Zawsze budziła litość.
- Co pani pamięta? - Jak się pani czuje?
- Jakim cudem przeżyła? - Trzymajcie porządek!
To ta właścicielka baru?
- Dongbaek? - Tak, to ona.
- Masz rację. - Co się stało?
Detektywie, nie zniosę tego.
Nie mogę tak żyć.
Był już u mnie dziennikarz
i wróżka, która zaoferowała, że odprawi nade mną egzorcyzmy,
by uwolnić mnie od pecha.
Rzecz w tym,
że ja naprawdę...
nic nie widziałam.
Nie mam co opowiadać.
Widziałam go od tyłu.
Proszę mnie do tego nie mieszać.
Złapiecie go bez mojej pomocy.
Dongbaek, jeszcze jedno pytanie.
Czy spryskiwacz naprawdę włączył się,
gdy przed tobą stał?
Nie uruchomił go, by pozbyć się dowodów?
Naprawdę uciekł dlatego, że włączył się spryskiwacz?
Tak było?
Stał przede mną, gdy usłyszałam,
jak włącza się alarm przeciwpożarowy, a razem z nim spryskiwacz.
- Chyba ktoś pukał do drzwi. - Do drzwi?
Tak, ale nie jestem pewna. Wszystko stało się tak nagle.
Ale na pewno stał przede mną.
Ten spryskiwacz uratował ci życie.
Co?
Ale dlaczego włączył się akurat wtedy?
Czy możliwy jest taki zbieg okoliczności?
RAPORT ZE ZDARZENIA
SALON PIĘKNOŚCI OK ZEZNANIA ŚWIADKA
Dongbaek przeżyła dzięki szczęściu.
Ale martwię się o nią.
Cała dzielnica wiedziała, że była świadkiem.
Więc Joker na pewno też.
Czyli wielki Joker przestał zabijać
po spotkaniu z Dongbaek?
Nie wiadomo, czy przestał, czy tylko zrobił sobie przerwę.
Trzeba wyzbyć się lęku.
Musimy zdusić go w zarodku
i obrócić w proch.
Co z twoimi oczami?
Nie powierzę bezpieczeństwa Dongbaek czemuś tak niepewnemu jak szczęście.
Nie patrz tak.
Komendancie.
Złapię Jokera.
Złapię go i pokażę mu, że zadarł z niewłaściwą osobą.
- Hej! - Rety, przestraszyłaś mnie.
Jak przechodzisz przez ulicę? Jesteś gliną.
Co tu robisz, mamo?
Przyszłam złożyć doniesienie.
- Jakie? - Ktoś nam się włamał do domu.
Co?
Skradziono cały worek papryki w proszku.
Przejrzę nagrania z monitoringu
- i złapię tego... - Mamo.
- Ja go wziąłem. - Co?
Dałem go Dongbaek.
- Mamo. - Hej.
Złożę doniesienie. Nie daruję ci tego.
Mamo, posłuchaj.
Bo widzisz...
Wstyd mi to mówić.
To nie mów.
Nie mogę nie spotykać się z nią przez dwa miesiące.
Nie mogę!
Mamo.
Mamo, przestań... Boże.
Możesz bić mnie, ile chcesz, ale zdania nie zmienię.
Możesz mieć mnie za niedojrzałego gówniarza
i nasłać na mnie zbirów,
ale nie zmienisz moich uczuć do Dongbaek.
Chcesz powiedzieć, że wybierasz ją
zamiast matki, która wychowywała cię 30 lat?
Mamo, wiem. Wiem, że wychowywałaś mnie 30 lat.
Ale jeśli nie ochronię Dongbaek,
będę tego żałował przez kolejne 30.
Czemu się tak na mnie gapisz?
Mamo, ja nie żartuję.
Przykro mi to mówić.
Ale przez te 30 lat pozwalałaś mi na wszystko.
Więc pozwól mi po raz ostatni!
I co ja mam zrobić z tym cholernym gówniarzem?
KAMELIA
NAPÓJ ENERGETYCZNY
Prawie się w nim zakochałam.
Ciekawe, czy dotarła bezpiecznie do domu.
Ostatnio życie rozpieszczało mnie jak nigdy.
Nie wierzę, że to przyznałaś.
To już skończone.
Nie jestem tak dobrym człowiekiem.
Obiecuję, że nic się nie wydarzy. Nie musisz się martwić.
- Dongbaek. - Nie przychodź więcej.
Gyu-tae!
Jak chcesz mnie gdzieś zabrać, to może do motelu?
Mam pozabijać ich wszystkich?
- Złapałem wczoraj kogoś. - Kogo?
- Czemu nie dokończysz zdania? - Proszę mnie puścić.
- Masz nie łapać jej za rękę. - Yong-sik.
Napisy: Agnieszka Putek